Archive for the Ιστορία Category

«Γεγονότα στη Φώκαια 1914»: Ενα ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει μια σχεδόν ξεχασμένη πτυχή της Ιστορίας

Posted in Ιστορία on 04/04/2014 by Αττικός Παρατηρητής

Πριν το 1922, οι κάτοικοι της Παλαιάς Φώκαιας στην Μικρά Ασία, είχαν υποστεί έναν ανάλογο διωγμό τον οποίο μας θυμίζει τώρα το ντοκιμαντέρ της Ανιές Σκλάβου και του Στέλιου Τατάκη

1396592881_298x195Η καταστροφή της Σμύρνης και τα όσα επακολούθησαν, ο διωγμός των Ελλήνων από την Μικρά Ασία αποτελούν μια πλευρά της Ελληνικής ιστορίας που έχει πλέον καταγραφεί με επιμέλεια και προσοχή σε μια σειρά από ντοκιμαντέρ, με πιο πρόσφατα αυτά της Μαρίας Ηλιού.

Ομως πριν από την Σμύρνη, το 1914, στην Παλαιά Φώκαια, έλαβαν χώρα μια σειρά από εξίσου τραγικά γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως προπομπός των όσων ακολούθησαν στην Σμύρνη.

Βρισκόμαστε δυο μήνες πριν την κήρυξη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου σε μία ταραγμένη περίοδο από πολιτικής και διπλωματικής πλευράς, όταν επιθέσεις ατάκτων τουρκικών ομάδων οδηγούν μεγάλη μερίδα του Ελληνικού πληθυσμού να εγκαταλείψει τα σπίτια του και τις περιουσίες του και να βρει καταφύγιο στην Ελλάδα.

1396592965Την ίδια περίοδο, στην περιοχή βρίσκεται ο Φελίξ Σαρτιώ, Γάλλος ερασιτέχνης αρχαιολόγος, ο οποίος πραγματοποιεί ανασκαφές στην Παλαιά Φώκαια, αναζητώντας την αρχαία μητρόπολη της Μασσαλίας. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του, όχι απλά γίνονται μάρτυρες της απρόκλητης επίθεσης, αλλά με κίνδυνο της ζωής τους καταφέρνουν να σώσουν και να φυγαδεύσουν πολλούς ‘Ελληνες.

Ο Φελίξ Σαρτιώ καταγράφει βήμα βήμα το 24ωρο του διωγμού, τραβάει φωτογραφίες, συγκεντρώνει μαρτυρίες ξένων από άλλες πόλεις και χωριά και κάνει αναφορά σε όλες τις ξένες δυνάμεις, ζητώντας βοήθεια και δικαίωση. Φοβόταν πως αυτό το γεγονός θα αποσιωπηθεί, υπό το βάρος των κοσμοϊστορικών εξελίξεων που ακολούθησαν.

1396592991

Οπως έγραφε ο ίδιος στο βιβλίο του «Le sac de Phocée et l’expulsion des Grecs ottomans d’Asie-Mineure»: «Μπορούμε άραγε να ελπίζουμε ότι η Ευρώπη θα ενδιαφερθεί για την τύχη του δύστυχου αυτού πληθυσμού της Μικράς Ασίας, που τα δικαιώματά του στη χώρα και οι παλιές παραδόσεις, αν εξαιρέσουμε το αίσθημα της ανθρωπιάς, μετρούν δυστυχώς ελάχιστα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν με καλοσύνη και έλεος, μπροστά στα μεγάλα συμφέροντα που διαιρούν τις Δυνάμεις.»

Η Ιστορία δυστυχώς απέδειξε πως οι φόβοι του ήταν βάσιμοι, καθώς αυτός ο πρώτος διωγμός των Ελλήνων από τα παράλια της Μικράς Ασίας, παρέμεινε για πάρα πολλά χρόνια ένα γεγονός άγνωστο στους περισσότερους από εμάς. Ο Πρώτος παγκόσμιος Πόλεμος, μετέπειτα η εκστρατεία του ελληνικού στρατού και η καταστροφή της Σμύρνης το 1922, οδήγησαν στη λήθη τον αφανισμό του ελληνικού στοιχείου το 1914 από την περιοχή των αρχαίων Ιωνικών αποικιών.

Η μαρτυρία του Φελίξ Σαρτιώ και οι επίπονες προσπάθειες του να συγκινήσει την Ευρώπη, έρχονται ξανά στην επιφάνεια με την ανακάλυψη του ξεχασμένου φωτογραφικού του αρχείου στο Παρίσι το 2005, από τον ιστορικό φωτογραφίας Χάρη Γιακουμή ανακαλύπτει το ξεχασμένο φωτογραφικό αρχείο του Σαρτιώ από αυτή την αποστολή.

1396592979

Σήμερα εκατό χρόνια μετά από εκείνον τον διωγμό οι γραπτές μνήμες και οι φωτογραφίες του Φελίξ Σαρτιώ η έρευνα του Χάρη Γιακουμή έρχεται και πάλι στην επιφάνεια μέσα από το ντοκιμαντέρ που ετοιμάζουν -και το οποίο βρίσκεται στο στάδιο της αποπεράτωσης- η Ανιές Σκλάβου και ο Στέλιος Τατάκης με την βοήθεια της ανιψιάς και κληρονόμου του Σαρτιώ Ζανίς Σιεπκά και του Γάλλου ιστορικού Αντουάν Χερμανί, αλλά και με τις μνήμες απογόνων των προσφύγων στην Ελλάδα και Ελλήνων και Γάλλων ιστορικών.

Το φιλμ εξετάζει το συνολικό πλαίσιο των γεγονότων ξεκινώντας από την Αρχαία Φώκαια και την ίδρυση των αποικιών στο γαλλικό έδαφος, των οποίων οι δεσμοί με την Μικρά Ασία οδήγησαν τον Σαρτιώ ως εκεί. Μιλά επίσης για τον ίδιο τον Σαρτιώ και το έργο του, αλλά και για την σημαντική ανακάλυψη του αρχείου του από τον Χάρη Γιακουμή. Και φυσικά εξιστορεί μέσα από αρχειακό υλικό και μαρτυρίες τα ίδια τα γεγονότα εξετάζει την κοινωνικοπολιτική κατάσταση της Τουρκίας την περίοδο εκείνη και ακολουθεί την διαδρομή των προσφύγων, στα μέρη της Ελλάδας στα οποία βρήκαν καταφύγιο.

1396592948

To «Γεγονότα στη Φώκαια 1914», φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο και ιδιαίτερης σημασίας ντοκουμέντο, ή όπως λένε οι δημιουργοί του «ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για να τιμήσουμε την μνήμη του Σαρτιώ και να προσφέρουμε στους απογόνους των προσφύγων,100 χρόνια μετά το διωγμό, την ιστορική τεκμηρίωση των γεγονότων».

Περιμένοντας την αποπεράτωσή του και την πρώτη του προβολή, δείτε πιο κάτω ένα demo από το φιλμ και αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες στην επίσημη σελίδα του φιλμ στο Facebook

 

H «κατασκευή» της Ιστορίας 25η Μαρτίου: Μύθοι και σύμβολα μιας εθνικής επετείου

Posted in Ιστορία on 25/03/2014 by Αττικός Παρατηρητής

του Χρήστου Κάτσικα, Εφημ. των Συντακτών, 24/3/2014

Το 1870/71, στον εορτασμό για τα 50 χρόνια από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με μια επίσημη τελετή γίνεται η ανακομιδή των οστών του Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Γρηγορίου του Ε’ από την Οδησσό στην Αθήνα και η πανηγυρική ένταξή του στους ήρωες και πρωτεργάτες της Ελληνικής Επανάστασης.
Επρόκειτο για μια ακόμη επινοημένη «κατασκευή» της Ιστορίας, διανθισμένη με το γραμμένο το 1872 – κατά παραγγελία του Πανεπιστημίου Αθηνών- ποίημα «Στον ανδριάντα Γρηγορίου του Ε’» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, μέσω της οποίας ο Γρηγόριος Ε’, ο άνθρωπος που όχι μόνο δεν υποστήριξε την Ελληνική Επανάσταση αλλά αντίθετα ήταν, μαζί με την πλειονότητα του ανώτερου κλήρου –σε αντίθεση με την πλειονότητα του λαϊκού κλήρου– ορκισμένος αντίπαλός της, αναγόταν σε σύμβολο του έθνους και σε νεομάρτυρα.
Ήταν αυτός που στην Εγκύκλιο του Μαρτίου 1821 (μαζί με άλλους 22 ανώτατους κληρικούς) ισχυρίστηκε ότι η κυριαρχία των Οθωμανών ήταν θεόπεμπτη και όποιος οργανώνει ανταρσία εναντίον τους, όπως ο Υψηλάντης και ο Σούτσος, κινείται εναντίον τού Θεού και γι’ αυτό η Εκκλησία τον αφορίζει και τον καταδικάζει σε αιώνια τιμωρία.
Gysi
Ο πίνακας του Γύζη «Το κρυφό σχολειό» (1886) έγινε σε μια συγκεκριμένη εποχή, όταν βρισκόταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη η σκύλευση πάνω στο πτώμα της Επανάστασης του ’21 και η Εκκλησία, σε πλήρη σύμπνοια με την πολιτεία, μετέδιδε τη δική της εκδοχή για το παρελθόν.
Από την άλλη ποιος Ελληνας, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται, δεν γνωρίζει να πει δυο λόγια για το «Κρυφό Σχολειό» ή για το «ξεκίνημα της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα στις 25 Μάρτη»; Μπορεί να μη γνωρίζουμε για την τύχη των πρωτεργατών τής Επανάστασης, για την εξάρτηση και τους ξένους προστάτες, για την κατάληξη του Αγώνα, όμως όλοι μπορούμε εύκολα να αναφερθούμε στα «δύο πιο σημαντικά γεγονότα της Νεότερης Ιστορίας μας, στο κρυφό σχολειό και στην ευλογία των όπλων στην Αγία Λαύρα από τον Π.Π. Γερμανό, που αποτέλεσε και αφετηρία της Ελληνικής Επανάστασης», όπως χρόνια πολλά τώρα αναφέρουν τα βιβλία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι εορταστικοί λόγοι στα σχολεία.
Κι αν μας διαφεύγουν κάποιες λεπτομέρειες των βιβλίων, αν έχουμε ξεχάσει τους αναρίθμητους επετειακούς λόγους, σίγουρα έχουμε αποτυπώσει τα πρόσωπα, τις εικόνες, από τους γοητευτικούς πίνακες του Γύζη και του Βρυζάκη, που μαζί με το «Φεγγαράκι μου λαμπρό» του Ιωάννη Πολέμη έμειναν ανέπαφοι – χαραγμένοι βαθιά στη μνήμη. Γιατί η εικόνα λειτουργεί σαν πληροφορία που δεν δέχεται αμφισβήτηση, καθώς βοηθάει να γίνει παρόν το περιεχόμενό της, λειτουργώντας σαν αυτόπτης μάρτυρας.
Ο πίνακας του Βρυζάκη «Ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός υψώνει τη σημαία της Ελευθερίας» (1851) και ο πίνακας του Γύζη «Το Κρυφό Σχολειό» (1886) έγιναν σε μια συγκεκριμένη εποχή που βρισκόταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη η σκύλευση πάνω στο πτώμα της Επανάστασης του ‘21 και η Εκκλησία σε πλήρη σύμπνοια με την Πολιτεία μετέδιδε τη δική της εκδοχή για το παρελθόν.
Ωστόσο, οι πηγές για τη μελέτη της Επανάστασης του ‘21 είναι αρκετά διαφωτιστικές για την Αγία Λαύρα και το κρυφό σχολειό. Ετσι, εύκολα διαπιστώνουμε ότι για την Αγία Λαύρα και τον Παλαιών Πατρών Γερμανό κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο της εποχής δεν αναφέρεται σε οποιοδήποτε παρόμοιο γεγονός, ούτε καν ο ίδιος ο Π.Π. Γερμανός στα Απομνημονεύματά του, στα οποία εξιστορεί με λεπτομέρειες τα πάντα, αλλά δεν λέει τίποτε για την Αγία Λαύρα.
Αντίθετα, οι Ελληνες και ξένοι ιστοριογράφοι της Επανάστασης αναφέρουν: Φιλήμων: «παχυλόν ψεύδος» (Φιλήμονος, Δοκίμιο Ιστορικό Ελληνικής Επανάστασης, τόμ. Γ’, κβ) – Σπ. Τρικούπης: «ψεύδος» (Σπ. Τρικούπη, Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης, τόμ. A’, σ. 229) – Φίνλεϋ: «δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια» (Φίνλεϋ, Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης, τόμ. A’, σ. 217).
Οπως γράφει ο Serge Halim, μπορεί κανείς να φανταστεί πιο περίτρανη απόδειξη ότι η ιστορία ξεπηδάει από το παρόν, αφού άλλωστε η ίδια είναι που το τρέφει; Γι’ αυτό είναι ξεκάθαρο ότι οι λογαριασμοί για μια παιδεία που θα μορφώνει και δεν θα παραμορφώνει παραμένουν ανοιχτοί.
Προφανώς και το πρόβλημα έχει αιτίες που ξεφεύγουν από όσα διαδραματίζονται μέσα στις σχολικές τάξεις. Αλλά μήπως με όλα τα παραπάνω υπονοούμε ότι η εκπαίδευση που λαμβάνουν τα παιδιά μας είναι αθώα;
Tα βιβλία και οι όροι διδασκαλίας της ιστορίας φανερώνουν, ίσως περισσότερο από κάθε τι άλλο, τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι υπεύθυνοι του υπουργείου Παιδείας την εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς πριμοδοτούν μια επιδερμική συσσώρευση ενός όγκου ασύνδετων μεταξύ τους γνώσεων.
Είναι χαρακτηριστικά όσα σημειώνει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος -για την εξεταστέα ύλη της Ιστορίας- σ’ ένα άρθρο του: «… Εγκύψτε, παρακαλώ, σ’ αυτή την ύλη. Είναι μνημείο ιστορικής λοβοτομής… Δηλαδή από την ιστορική ροή, από τη διαδοχή γεγονότων που ακολουθούν τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος, ένα βλακώδες “τσιμπιδάκι” τσιμπάει ένα γεγονός εδώ, μία συνθήκη παραπέρα, ένα φαινόμενο ή έναν θεσμό πιο εκεί, χωρίς συνοχή, χωρίς συνέχεια, προχωρώντας με άλματα, αποκόβοντας τα αίτια από τα αιτιατά, διαχωρίζοντας τα πρόσωπα από τις ενέργειες, αποδεσμεύοντας την οικονομία από την πολιτική και τα γράμματα από την κοινωνική συγκυρία, τη διπλωματική ιστορία από την ευρωπαϊκή ή την παγκόσμια πολιτική σκακιέρα. H Ιστορία που ζητούμε από τους υποψηφίους μας να αποστηθίσουν είναι ένα καγκουρό που προχωρεί με πηδηματάκια».
Αλλά και στα νέα βιβλία Ιστορίας Δημοτικού και Γυμνασίου υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Σκόρπιες πληροφορίες «ατάκτως ερριμμένες» προσφέρονται προς «κατανάλωση», ένας σωστός τσελεμεντές, όπου χάνεται η σχέση αιτίας και αποτελέσματος, καθώς και το νόημα της κάθε γνώσης. Απομένουν η τμηματική πληροφορία, η αποσπασματική είδηση, το απομονωμένο γεγονός, χωρίς το «πώς» και το «γιατί».
Πάνω απ’ όλα απουσιάζει η διήγηση. Μα αυτό ακριβώς είναι η ιστορία: η διήγηση για τα πάθη των ανθρώπων, για τον μόχθο τους για τη ζωή και για το χτίσιμο των κοινωνιών τους, για την πίστη που είχαν, τα λάθη που έκαναν, τις αντιστάσεις τους, το αίμα που έχυσαν για δίκαιους και άδικους λόγους. Για όλα αυτά συναρπάζει και μέσα από αυτά δημιουργεί την έφεση για γνώση και την κριτική διάθεση.
Ωστόσο, όπως πολύ σωστά επισημαίνει και η ιστορικός Δήμητρα Λαμπροπούλου, και αυτή η διαπίστωση είναι ελλιπής αναφορικά με το ερώτημα που μας απασχολεί. Γιατί η σχέση που τα παιδιά διαμορφώνουν με την ιστορία εντάσσεται στην ευρύτερη στάση που η κοινωνία επιφυλάσσει στην ιστορική γνώση. Στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ’ ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο, ενώ συγχρόνως εκχερσώνονται τα ερωτήματα που μπορούν να υπονομεύσουν αυτή την εικόνα.
Αν δεχτούμε ότι η άγνοια του παρελθόντος δεν προκαλεί μόνο συγχύσεις στη γνώση του παρόντος αλλά και υπονομεύει κάθε δυνατότητα δράσης στο παρόν, τότε πρέπει να αναρωτηθούμε όχι μόνο για τις ανιστόρητες απαντήσεις λίγων μαθητών αλλά και για το αν η ιστορική γνώση των υπόλοιπων πολλών συμβάλλει στην ανάληψη τέτοιας δράσης. Αν τους βοηθά να γίνουν εξερευνητές του ζωντανού κόσμου και όχι ξεσαβανωτές των νεκρών. Αν, με άλλα λόγια, η γνώση τους για την ιστορία αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη της κριτικής τους συνείδησης και πρακτικής.

Σύλλογος Θηραίων Λαυρεωτικής “Αγ. Ειρήνη”: Συνεργασία με το Βιοτεχνικό Βιομηχανικό Εκπαιδευτικό Μουσείο για “το σπίτι του μεταλλωρύχου”

Posted in Εξωραϊστικοί - Πολιτιστικοί - Εθνικοτοπικοί σύλλογοι, Ιστορία, Λαύριο, Τέχνες - Πολιτισμός on 05/03/2014 by Αττικός Παρατηρητής

Ο Σύλλογός μας έχει την χαρά και την τιμή να συνεργαστεί με το Βιοτεχνικό Βιομηχανικό Εκπαιδευτικό Μουσείο, που στεγάζεται στις εγκαταστάσεις της πρώην Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου, προκειμένου να αναπτύξει διαδραστικό έκθεμα στο Μουσείο με θέμα “το σπίτι του μεταλλωρύχου”, βασισμένο στο σπίτι ενός Σαντορινιού που ήρθε να εργαστεί στο συγκεκριμένο εργοστάσιο.

Παρακαλούμε τα μέλη μας να συνδράμουν στη διαμόρφωση του εκθέματος με αντικείμενα της εποχής εκείνης (βιβλία, καδράκια, λάμπες κλπ),έγγραφα και φωτογραφίες σε αντίγραφα ή οτιδήποτε άλλο θα ταίριαζε στην συλλογή αυτή,επικοινωνώντας με την κυρία Συρίγου Αναστασία,γραμματέα του Συλλόγου,που έχει αναλάβει το συντονισμό αυτής της εργασίας στο τηλ.6936470717.

Το έκθεμα αυτό θα είναι μια παρακαταθήκη για το Σύλλογό μας, μέσα σε ένα χώρο που είναι άμεσα συνδεδεμένος με το μόχθο και τους αγώνες των Θηραίων εργατών.

Ευχαριστούμε θερμά το ΒΒΕΜ για την σύμπραξη αυτή και ιδιαίτερα την κυρία Σοφία Ρωκ Μελά για τη στήριξη και συμπαράστασή της.

spiti-metaloryxou2

spiti-metaloryxou1

 

Σε κομματική φιέστα του ΣΥΡΙΖΑ εξελίχθηκε η ημέρα μνήμης των 4.100 αδικοχαμένων Ιταλών στρατιωτών στον Πάτροκλο

Posted in 2- Παλαιά Φώκαια, Δήμος Σαρωνικού, Ιστορία on 10/02/2014 by Αττικός Παρατηρητής

μνημείο ΟΡΙΑ1μνημείο ΟΡΙΑ3μνημείο ΟΡΙΑ2Μνημείο ΟΡΙΑ4Σε κομματική φιέστα εξελίχθηκε η ημέρα μνήμης που οργάνωσε ο Φιλίππου, για να τιμηθούν οι 4.100 αδικοχαμένοι Ιταλοί  στρατιώτες που πριν από 70 χρόνια επέβαιναν στο πλωτό φέρετρο  Όρια και το οποίο βυθίστηκε έξω από το νησί Πάτροκλος.

Από ένα τέτοιο γεγονός, απουσίαζε εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, εκπρόσωποι των συντεταγμένων οργάνων της πολιτείας  (Υπουργείο Εξωτερικών- Υπουργείο Εθνικής Άμυνας – Περιφέρεια κ.λπ.) και ήταν παρούσα η υποψήφια Περιφερειάρχης του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου και ο βουλευτής του κόμματος Αθανασίου, οι οποίοι προφανώς είχαν προσκληθεί επιλεκτικά από τον  κομματικό εγκάθετο στην περιοχή μας.  Δεν γνωρίζουμε ποιες ήταν οι εντυπώσεις των Ιταλών επισήμων και των συγγενών των θυμάτων, από την παντελή απουσία της Πολιτείας , αλλά και την απουσία της Δημοτικής Αρχής ακόμα και της Λαυρεωτικής.

Επί του τελετουργικού, στην εκδήλωση παραβρέθηκαν 50 συγγενείς των αδικοχαμένων Ιταλών στρατιωτών, που αντίκρισαν τον υγρό τάφο που κράτησε τους αγαπημένος τους, πριν από 70 χρόνια. Θύματα ενός πολέμου για τον οποίο οι ίδιοι, δεν έριξαν ούτε μία σφαίρα, αφού στην πλειοψηφία τους δεν βρέθηκαν στο πεδίο κάποιας μάχης.

2014-02-09 14.50.27

Ο Πρόεδρος του Εξωραϊστικού Συλλόγου του Μαύρου Λιθαριού κ. Απόστολος Κούτσιος με τον υπερενενηντάχρονο Ιταλό κ. Antoniazzi

2014-02-09 15.11.10

Οι Ιταλοί συγγενείς των θυμάτων, στην δεξίωση που παρέθεσε προς τιμήν τους ο Εξωραϊστικός Σύλλογος του Μαύρου Λιθαριού Αναβύσσου.

Παρόντες ήταν ο Α΄ Γραμματέας της Ιταλικής Πρεσβείας κ. Marco Midolo, ο Αρχιεπίσκοπος των Καθολικών της Αθήνας κ. Νικόλαος,  ο στρατιωτικός ακόλουθος κ. Andrea John Venanzi, αντιπροσωπεία από την Πρεσβεία της Βενεζουέλας αποτελούμενη από τον Επιτετραμμένο κ. Χοσέ Μανουέλ Ιμπίρμα και τον Γραμματέα Α’ κ. Ερνέστο Μπορντιέ (Αυτούς προφανώς τους έφερε μαζί της η Δούρου, που έχει αδελφικούς δεσμούς με την Βενεζουέλα του Τσάβες), οι εκπρόσωποι του ΝΑΤΟ ο L.G.T. Gino Campanile και ο Συνταγματάρχης Luigi Lunigani, o Διοικητής της Αστυνομικής Διεύθυνσης ΝΑ Αττικής κ. Μιχάλης Λατζανάκης, ο Κεντρικός Λιμενάρχης Λαυρίου Πλοίαρχος Μάμης Βασίλειος, ο Διοικητής του Λιμενικού Σταθμού Παλαιάς Φώκαιας Πλωτάρχης Στυλιανός Θεοχάρης, από τον Δήμο Vaiano η Σύμβουλος Πολιτισμού κα Aurora Castellani, η βουλευτής Β’ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής κα Ρένα Δούρου, ο βουλευτής Περιφέρειας Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νάσος Αθανασίου. Παρόντες ήταν επίσης κα΄ποια από τα στελέχη της πολιτικής ηγεσίας του Δήμου Σαρωνικού.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την τέλεση επιμνημόσυνης δέησης στη μνήμη των θυμάτων από τον Αρχιεπίσκοπο των εν Αθήναις Καθολικών κ. Νικόλαο. Στη συνέχεια ακολούθησαν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Θύμιος Πανουργιάς από τον Δήμαρχο Σαρωνικού κ. Πέτρο Φιλίππου, τον Γραμματέα Α΄ της Ιταλικής Πρεσβείας κ. Marco Midolo, τον εκπρόσωπο του Δικτύου Θυμάτων ORIΑ κ. Michele Ghirardelli και τον κ. Γιώργο Ιατρού από τη «ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ».

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιελάμβανε ακόμα σύντομους χαιρετισμούς από τον Δήμαρχο Σαρωνικού Πέτρο Φιλίππου, τον κ. Marco Midolo εκ μέρους της Πρεσβείας της Ιταλίας, τον δύτη κ. Αριστοτέλη Ζερβούδη, τον κ. Γιώργο Ιατρού από τη ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ και τον κ. Michele Ghirardelli ως εκπρόσωπο των οικογενειών των θυμάτων.

Αμέσως μετά έγινε κατάθεση στεφάνων από τον Δήμο Σαρωνικού, την Ιταλική Πρεσβεία, το Δίκτυο Συγγενών Θυμάτων ORIA και τη «ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ» και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή για τους νεκρούς του ORIA.

Μετά το τέλος της εκδήλωσης οι Ιταλοί επισκέφθηκαν το σημείο όπου ετάφησαν δεκάδες θύματα του ναυαγίου, που είχε ξεβράσει η θάλασσα εκείνη την τραγική νύκτα του Φεβρουαρίου του 1944 και στη συνέχεια τους δεξιώθηκε ο Εξωραϊστικός Σύλλογος του Μαύρου Λιθαριού Αναβύσσου, ο οποίος την ημέρα αυτή διοργάνωσε την καθιερωμένη πλέον παραδοσιακή ρεβυθάδα.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία του υπερενενηντάχρονου κ. Antoniazzi ο οποίος υπήρξε μεταξύ των Ιταλών αιχμαλώτων, αλλά η τύχη του επιφύλαξε να μην επιβιβαστεί στο Όρια όταν στοιβάχτηκαν σ΄ αυτό οι 4.100 Ιταλοί αιχμάλωτοι.

Ναυάγιο ORIA: Μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην παγκόσμια ιστορία

Posted in 2- Παλαιά Φώκαια, Ιστορία, Κερατέα on 31/01/2014 by Αττικός Παρατηρητής

Ο Δήμος Σαρωνικού τιμά τη μνήμη των 4.100 θυμάτων

navagio-oria5Ο Δήμος Σαρωνικού, 70 χρόνια μετά το ναυάγιο του νορβηγικού πλοίου ORIA ανοιχτά της νήσου Πάτροκλος (12-2-1944), που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες παγκοσμίως και στοίχισε τη ζωή σε 4.100 περίπου αιχμάλωτους Ιταλούς στρατιώτες,
διοργανώνει την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2014 στις 11:00π.μ. σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Πνευματικής και Κοινωνικής Δραστηριότητας Κερατέας «ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ» και το Δίκτυο Συγγενών Θυμάτων του ORIA, εκδήλωση μνήμης με αποκαλυπτήρια μνημείου για τα θύματα του ναυαγίου στο 60ο χιλιόμετρο της παραλιακής λεωφόρου Αθηνών – Σουνίου (απέναντι από το σημείο που βυθίστηκε το ORIA).
Στην εκδήλωση θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση από τον Αρχιεπίσκοπο των Εν Αθήναις Καθολικών, Σεβασμιότατο κ.κ. Νικόλαο και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου για τους Ιταλούς στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους, το οποίο φιλοτέχνησε ο γλύπτης Θύμιος Πανουργιάς. Επίσης, θα παραβρεθεί στην τελετή ως εκπρόσωπος της ελληνορθόδοξης εκκλησίας ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικόλαος. Την Πρεσβεία της Ιταλίας στην Ελλάδα θα εκπροσωπήσουν ο Σύμβουλος της Πρεσβείας Α΄ κ. Stefano Lo Savio και ο Στρατιωτικός Ακόλουθος κ. John Andrea Venanzi. Στην εκδήλωση μνήμης θα παραστούν και 50 περίπου συγγενείς των θυμάτων από την Ιταλία.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας στις 7.30μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων της «ΧΡΥΣΗΣ ΤΟΜΗΣ» (Λεωφ. Αθηνών – Σουνίου 55, κεντρική πλατεία Κερατέας) θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του Paolo Tsiampi «Η καραβάνα στον βυθό της θάλασσας».

Λίγα λόγια για το ναυάγιο του ORIA
Το ναυάγιο του νορβηγικού πλοίου ORIAαποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες στα παγκόσμια χρονικά, που όμως παραμένει ευρέως άγνωστη.
Συνέβη το βράδυ της 12ης Φεβρουαρίου 1944 κοντά στη νησίδα Πάτροκλος που βρίσκεται στον Σαρωνικό Κόλπο.
Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, οι Γερμανοί κατέχουν πλέον τα Δωδεκάνησα. Η ιταλική φρουρά έχει παραδοθεί και βρίσκεται υπό καθεστώς αιχμαλωσίας. Τις απογευματινές ώρες της 11ης Φεβρουαρίου 1944, 4.115 Ιταλοί στρατιώτες στοιβάχτηκαν στα αμπάρια του νορβηγικού πλοίου ORIA που είχε επιταχθεί από τις γερμανικές αρχές. Το μόλις 2.127 τόνων πλοίο ήταν φορτηγό και είχε ναυπηγηθεί στην Αγγλία το 1920.
Το ORIA αναχώρησε τις πρώτες βραδινές ώρες από τη Ρόδο με άσχημο καιρό και κατεύθυνση τον Πειραιά. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής προσέκρουσε λόγω της κακοκαιρίας στον βράχο Μεδίνα κοντά στη νησίδα Πάτροκλος, σε απόσταση 25 μιλίων ΝΑ του λιμανιού του Πειραιά. Το πλοίο πήρε κλίση και άρχισε να βυθίζεται. Η θάλασσα της περιοχής έγινε ο υγρός τάφος για χιλιάδες Ιταλούς που ήταν στοιβαγμένοι στα αμπάρια του.

 

Εκδήλωση αποκαλυπτηρίων του «ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΚΡΗΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ 1903-1908».

Posted in 1- Ανάβυσσος, 2- Παλαιά Φώκαια, 3- Σαρωνίδα, 4- Κουβαράς, 5- Καλύβια, 6- Λαγoνήσι, Εξωραϊστικοί - Πολιτιστικοί - Εθνικοτοπικοί σύλλογοι, Ιστορία on 28/11/2013 by Αττικός Παρατηρητής

ΕΝΩΣΗ ΚΡΗΤΩΝ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
«Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ»
ΛΕΩΦ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ 15, ΑΝΑΒΥΣΣΟΣ
ΤΗΛ.: 22910-37446, 22910-36350, 210-9420578
FAX: 210-9402856

 

Δημιουργία εικόναςΤο Δ.Σ. της Ένωσης Κρητών Σαρωνικού, «Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σας ενημερώνει ότι την Κυριακή 17 Νοεμβρίου  2013, η Ένωση πραγματοποίησε  εκδήλωση αποκαλυπτηρίων του «ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΚΡΗΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ 1903-1908».
Η Ένωση ανέγειρε αυτό το περίλαμπρο μνημείο – το οποίο είναι το πρώτο στον Νομό Αττικής- στην ομώνυμη μετά από ενέργειες της Ένωσης, πλατεία, στην περιοχή της παραλίας Αναβύσσου, μετά από την απρόσμενη για την εποχή ανταπόκριση των  χορηγών στο κάλεσμα της Ένωσης.
Εκεί τελέστηκε σύμφωνα με το πρόγραμμα, επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων, από όλες τις αρχές της περιοχής και εκπροσώπους Κρητικών Σωματείων, με τον πρέποντα σεβασμό στους αθάνατους νεκρούς.
Αμέσως μετά ακλούθησε  χαιρετισμός του δραστήριου Προέδρου της Ένωσης, κου. Νικολάου Λιονή, ο οποίος   μεταξύ άλλων είπε ότι « ο Μακεδονικός αγώνας ήταν ο προπομπός για την απελευθέρωση της Μακεδονίας», του Δημάρχου Σαρωνικού κ. Πέτρου Φιλλίπου και του Προέδρου της Παγκρητίου Ενώσεως κ. Γεωργίου Μαριδάκη.
Για την σημασία της εκδήλωσης  μίλησε ο Αντιστράτηγος εν αποστρατεία, κος Αντώνης Μυτιληνάκης.
Μετά το τέλος της ομιλίας ακολούθησε  μουσικοχορευτικό πρόγραμμα από τον  Λαογραφικό Όμιλο «ΚΟΥΡΗΤΕΣ» του Παττακομανώλη με την συνοδεία του μουσικού συγκροτήματος του Δράκου Σαπουτζή και του Δημήτρη Σκουλά, ενώ ακούστηκαν Ριζίτικα για τους Κρήτες Μακεδονομάχους  από την  Ομάδα Ριζίτικου τραγουδιού “ Ο ΑΙΓΑΓΡΟΣ”.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν εκπρόσωποι των αρχών του Δήμου Σαρωνικού, εκπρόσωποι Κρητικών Σωματείων και πλήθος κόσμου.
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης παρουσίασε το μέλος της Ένωσης  κ. Γεώργιος Πετρινόλης.
Στούς  παρευρισκόμενους στον χώρο του Μνημείου προσφέρθηκε παραδοσιακό Κρητικό κέρασμα με τσικουδιά, ενώ αμέσως μετά ακλούθησε δεξίωση σε γνωστό κέντρο της περιοχής.
Τα λόγια είναι φτωχά για να εκφράσουνε αυτό που αξίζει ο πρόεδρος Νίκος Λιονής και όλα τα μέλη του Δ.Σ., για την έντονη κρητική παρουσία σ’ αυτή την περιοχή της Αττικής.

Για το Δ.Σ της Ενωσης
Ο  Προεδρος
Νικολαος Λιονής

Οι Γάλλοι έφτιαξαν αρχαίο Ελληνικό πλοίο για να τιμήσουν τους Έλληνες που ίδρυσαν τη Μασσαλία

Posted in 2- Παλαιά Φώκαια, Ιστορία on 20/10/2013 by Αττικός Παρατηρητής

Μπροστά από το μαρμάρινο μνημείο που είναι αφιερωμένο από την Ελλάδα και που θυμίζει την ιστορία του Πρωτέα και της Γύπτις και κάτω από το επιβλητικό κάστρο του St. Nicolas στην είσοδο του λιμανιού της Μασσαλίας, όπου το 600 π.Χ. οι Έλληνες Φωκαείς από τη Μικρά Ασία κατέπλευσαν με πλοίο, ιδρύοντας αποικία με το όνομα Μασσαλία, πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο, η καθέλκυση αντιγράφου αρχαίου ελληνικού πλοίου.
Το ξύλινο πλοίο ναυπηγήθηκε στο παραδοσιακό καρνάγιο Bord, από ξύλο πεύκου Άλπεων, βελανιδιάς και ελιάς με σύνδεση λινάτσας, επικάλυψη πίσσας, όπως ακριβώς το ναυάγιο που βρέθηκε στις ανασκαφές στη πλατεία Jules Vernes το 1993. Ήταν μια συγκινητική τελετή για όσους ‘Ελληνες παρευρέθηκαν γιατί θύμισε σε όλους την αρχαία Ελληνική ιστορία δίνοντας το μήνυμα ότι η Ελλάδα μετέδωσε τον πολιτισμό σε όλο το κόσμο. Στη τελετή παρευρέθηκαν ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος Στυλιανός Γαβιήλ, ο Ναυτιλιακός Ακόλουθος της Ελλάδος Πλοίαρχος ΛΣ Δημοσθένης Παπαλεονάρδος, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Μασσαλίας π. Δημήτριος Αρκαζού, ο αντιδήμαρχος Μασσαλίας Ρ. Mennucci κ.ά.
Μετά από τους χαιρετισμούς των παρευρισκομένων, οι διπλωματικοί εκπρόσωποι της Ελλάδας συμμετείχαν στη καθέλκυση του πλοίου στα νερά του παλιού λιμανιού και ακολούθησε δεξίωση στο χώρο μπροστά από το μνημείο.
Δείτε βίντεο με την τεράστια Ελληνική Σημαία των Μαρσεγιέζων 

Φωκαέων Πολιτεία μέρες μνήμης Μικρασιατικής Πατρίδας: Αφιέρωμα στο Φωκιανό γιατρό Σάββα Γεωργιάδη (1857-1942)

Posted in 2- Παλαιά Φώκαια, Εξωραϊστικοί - Πολιτιστικοί - Εθνικοτοπικοί σύλλογοι, Ιστορία on 04/09/2013 by Αττικός Παρατηρητής

Φώκαια Μικρής Ασίας

ΦΩΚΑΕΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ: ΜΕΡΕΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

7 Σεπτεμβρίου, Σάββατο 8.30 μ.μ.
στο θέατρο στο Λιμάνι

                         ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΦΩΚΙΑΝΟ ΓΙΑΤΡΟ  ΣΑΒΒΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ (1857-1942)

 Ομιλία της Ζαχαρώς Φρατζέσκου, μέλους της «Φ.Π.»              
για τη ζωή και το έργο του Σ. Γεωργιάδη.
  Αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία του, θα διαβάσει
  ο Θοδωρής Τοψόγλου. 

Προβολή φωτογραφικού υλικού από την ζωή του φωκιανού
κοσμοπολίτη γιατρού, επίσης  από την Φώκαια Μ. Ασίας και απο την  Μασσαλία.  

Οι μουσικοί:
Πάνος Ηλιόπουλος στο νέι,
Αγγελος Ηλιόπουλος, στην κιθάρα και το τραγούδι
Τάσος Μπουχούτσος,στο μπουζούκι

θα ερμηνεύσουν  Μικρασιάτικα τραγούδια.

Το χορευτικό τμήμα του  Πολιτιστικού  Συλλόγου Λαυρίου «Η ΜΙΚΡΑΣΙΑ» θα μας θυμίσει τους χορούς της πατρίδας.

 Η εκδήλωση διοργανώνεται για την αλησμόνητη   πατρίδα μας Παλαιά Φώκαια, και στη μνήμη των προγόνων μας που την εγκατέλειψαν καταδιωγμένοι  στις 29 Αυγούστου 1922. 


Μνημόσυνο για τα θύματα της Μικρασιατικής καταστροφής

Posted in Ιστορία, Λαύριο on 03/09/2013 by Αττικός Παρατηρητής

mnimosino-2

23 Αυγούστου. Ευρωπαϊκή ημέρα υπέρ της μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού

Posted in Ιστορία on 23/08/2013 by Αττικός Παρατηρητής

Ναζισμός και Σταλινισμός

“Η Ευρωπαϊκή ημέρα υπέρ της μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού, γνωστή και ως Διεθνής ημέρα της μαύρης πόρπης τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου.
Το ψήφισμα που υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (553 ευρωβουλευτές ψήφισαν υπέρ, 44 κατά, 33 αποχές) καταδικάζει απερίφραστα όλα τα εγκλήματα και τις μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διέπραξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα στην Ευρώπη στη διάρκεια του φρικαλέου 20ού αιώνα.
«Η Ευρώπη δεν θα ενωθεί ποτέ, εάν δεν μπορέσει να καταλήξει σε κοινή θεώρηση της Ιστορίας της. Δηλαδή εάν δεν αναγνωρίσει ως κοινή κληρονομιά τον ναζισμό και τον σταλινισμό -τα φασιστικά και τα κομμουνιστικά καθεστώτα-, εάν δεν διεξαγάγει έντιμο και ουσιαστικό διάλογο για τα εγκλήματα αυτών των καθεστώτων».
Έτσι αναφέρει το σκεπτικό του Ψηφίσματος.

Στους 553 ευρωβουλευτές -Σοσιαλιστές, Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (Δεξιά), Φιλελεύθεροι, Πράσινοι κ.ά.- που υπερψήφισαν το Ψήφισμα δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας!!!  Οι Έλληνες ευρωβουλευτές είτε το καταψήφισαν (ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ) είτε απείχαν (Ν.Δ.)!!!

Ορυκτολογικό Μουσείο Λαυρίου

Posted in Εθελοντισμός, Ιστορία, Λαύριο, Τέχνες - Πολιτισμός on 19/08/2013 by Αττικός Παρατηρητής

Ορυκτολογικό μουσείο ΛαυρίουΟρυκτολογικό μουσείο Λαυρίου 2Ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου 0Ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου 6Ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου 8Ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου 7Πρόκειται για το βιομηχανικό συγκρότημα της Εταιρείας Μεταλλουργείων Λαυρίου, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο της παγκόσμιας βιομηχανικής αρχιτεκτονικός.
Λειτουργεί κάθε Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή, 10:00 – 12:00 με εθελοντές.
Η είσοδος κοστίζει μόνο 2 € μόνο για ενήλικες. Εθελοντής – ξεναγός θα ενημερώσει για τα εκθέματα και την περιοχή, όπως πχ ότι ἡ περιοχή του Λαυρίου είναι από τις  πλουσιότερες στον κόσμο σε μορφές πετρωμάτων.
Στο πανέμορφο κτίριο πού κάποτε ήταν το θυρωρείο του συγκροτήματος, βρίσκονται πολύ μεγάλος αριθμός εκθεμάτων χρώματα και σχήματα.

Πηγή: aatosmihalis.wordpress.com

el.wikipedia.org/Ορυκτολογικό Μουσείο Λαυρίου

 

Σαν σήμερα: Το ναυάγιο του «Όρια» στο νησί Πάτροκλος το 1944

Posted in Ιστορία on 12/02/2013 by Αττικός Παρατηρητής

navagio_OriaΤο ναυάγιο του ατμόπλοιου «Όρια» στο Γαϊδουρονήσι, μια τραγωδία στα σκοτεινά χρόνια της Κατοχής το Φεβρουάριο του 1944, η οποία είχε σχεδόν τριπλάσιο αριθμό θυμάτων σε σύγκριση με τον Τιτανικό, έχει μείνει ξεχασμένη στα συρτάρια της Ιστορίας. Λίγοι γνωρίζουν ότι περισσότεροι από 4.000 Ιταλοί αιχμάλωτοι βρήκαν τραγικό θάνατο στο Σαρωνικό Κόλπο, όταν -σύμφωνα με την πιο αποδεκτή εκδοχή- το επιταγμένο από τους Γερμανούς ατμόπλοιο προσέκρουσε λόγω ναυτικού σφάλματος και κακοκαιρίας στη βραχονησίδα Γαϊδουρονήσι, γνωστή και ως νήσος Πάτροκλος, κοντά στο Σούνιο, ανατράπηκε και στη συνέχεια βυθίστηκε, αν και όχι πριν περάσουν σχεδόν δύο μερόνυχτα, παρασέρνοντας στον υγρό τάφο και την ιστορική λήθη μέχρι πριν από λίγα χρόνια, τους χιλιάδες άτυχους Ιταλούς στρατιώτες που βρίσκονταν στα αμπάρια του πλοίου.
«Από το 1996 είχα πληροφορίες για κάποιους ψαράδες που έπιαναν στα δίχτυα τους καραβάνες και άλλο πολεμικό υλικό από ένα άγνωστο ναυάγιο νοτιοανατολικά του Πάτροκλου και σε συνδυασμό με τις αναφορές ενός παλιού δύτη που είχε περιγράψει ένα τόπο συντριμμιών στην ίδια περιοχή, ξεκινήσαμε έρευνες το 1999», αναφέρει στον «Ε.Τ.» ο κ. Αριστοτέλης Ζερβούδης, επαγγελματίας αυτοδύτης και ιστορικός, ο οποίος εδώ και 10 περίπου χρόνια ακολουθεί το νήμα της τραγικής αυτής καταστροφής και συμπληρώνει: «Ακόμα και σήμερα μετά από μια δεκαετία ενασχόλησης με το ναυάγιο, την ταυτοποίησή του και δεκάδες καταδύσεις σε αυτό, είναι αδύνατον να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της τραγωδίας, απλά ο αριθμός 4.115 νεκροί είναι εξωπραγματικός!» Ο κ. Ζερβούδης δε μπορεί να μείνει ασυγκίνητος από την ανθρωπιστική διάσταση της καταστροφής και ελπίζει ότι σύντομα θα δικαιωθούν και οι οικογένειες των αδικοχαμένων αιχμαλώτων: «Εκτός από τη λύπη που αισθάνομαι για την ανείπωτη αυτή τραγωδία, θέλω να ικανοποιηθούν επιτέλους οι οικογένειες των αγνοουμένων, τα παιδιά τους, οι γυναίκες τους, οι οποίοι ακόμα περιμένουν τους δικούς τους να γυρίσουν και σε διαβεβαιώνω ότι είναι πολλοί».
Ο κ. Δημήτρης Γκαλών, ιστορικός μουσικολόγος και ερασιτέχνης αυτοδύτης, καταθέτει στον «Ε.Τ.» τα αποτελέσματα των ερευνών του μετά από κοπιώδη αναζήτηση στα αρχεία της εποχής: «Σύμφωνα με τις πρώτες γερμανικές καταγραφές σώθηκαν από το προσαραγμένο πλοίο, το οποίο συνέχισε να προσκρούει στα βράχια, ωθούμενο από τα κύματα και τον άνεμο, ο Νορβηγός καπετάνιος και 14 Γερμανοί στρατιώτες. Σύμφωνα με τις μετέπειτα ιταλικές πηγές σώθηκαν 21 Ιταλοί αιχμάλωτοι, 6 Γερμανοί στρατιώτες και ένας Έλληνας ναυτικός, μέλος του πληρώματος. Οι 4.100 περίπου Ιταλοί αιχμάλωτοι, οι υπόλοιποι Γερμανοί στρατιώτες και το πλήρωμα του «Όρια», χάθηκαν για πάντα στα νερά του Αιγαίου. Για μήνες η θάλασσα ξέβραζε στις γύρω ακτές σώματα πνιγμένων. Ένα μέρος της ιταλικής στρατιάς των Δωδεκανήσων, η οποία παραδόθηκε στον γερμανικό στρατό μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το φθινόπωρο του 1943, έμελλε να χαθεί τραγικά, αφήνοντας τα τελευταία της υπολείμματα στον ελληνικό βυθό».

Τι προκάλεσε το ναυάγιο;
Η καταχώρηση του πλοιάρχου Χάινριχ Ρόλμαν, της γερμανικής Ναυτικής Διοίκησης Αττικής στο Πολεμικό Ημερολόγιο της μονάδας, της 13ης Φεβρουαρίου 1944, την επαύριο δηλαδή του ναυαγίου, αναφέρει ότι «μία νηοπομπή αποτελούμενη από τα πλοία ΤΑ 16, ΤΑ 17, ΤΑ 19, και το ατμόπλοιο Όρια, με 4.000 περίπου Ιταλούς αιχμαλώτους από την Ρόδο, πέρασε το Σούνιο. Ενώ τα συνοδευτικά πλοία πάλευαν ενάντια στην καταιγίδα και στον δυνατό κυματισμό, το Όρια προσάραξε στο Γαϊδουρονήσι. Πολύ υψηλές ανθρώπινες απώλειες. Προς το παρόν δεν μπορεί να σταλεί βοήθεια, λόγω του ασυνήθιστου πολύ μεγάλου κυματισμού».
Ο μεγάλος αριθμός των θυμάτων, αλλά και η φύση του ναυαγίου, ανάγκασαν τη γερμανική στρατιωτική διοίκηση να πραγματοποιήσει ανακρίσεις, ώστε να εξεταστούν τα αίτια της πολύνεκρης καταστροφής. Το πόρισμα κατέληξε ότι υπεύθυνες ήταν οι κακές καιρικές συνθήκες, αλλά και η λανθασμένη εκτίμηση του Μπιάρνε Ρασμούσεν, Νορβηγού καπετάνιου του πλοίου, καθώς και η αδυναμία άμεσης αποστολής ναυαγοσωστικών σκαφών, τα οποία θα μπορούσαν να απεγκλωβίσουν κάποιους από τους επιζώντες που βρίσκονταν στα «σωθικά» του αναποδογυρισμένου «΄Ορια». Μια άλλη εκδοχή, η οποία όμως δεν επιβεβαιώνεται από ανεξάρτητες πηγές, αναφέρει πως το πλοίο είτε προσέκρουσε σε νάρκη που είχε ξεφύγει από το αγκυροβόλιό της, είτε χτυπήθηκε από τορπίλη υποβρυχίου. «Πιστεύω πως δεν υπήρξε δόλος από την πλευρά του γερμανικού στρατού κατοχής σε σχέση με το γεγονός αυτό, το οποίο αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο, από αριθμό θυμάτων, ναυτικό δράμα των ελληνικών θαλασσών. Η έντονη έλλειψη πρώτων υλών, και η με το γεγονός αυτό συνδεδεμένη έλλειψη πλοίων, οδήγησε τον γερμανικό στρατό κατοχής να χρησιμοποιήσει, τα μόνα πλοία που διέθετε στο ελληνικό αρχιπέλαγος, λίγα επιταγμένα παλιά φορτηγά ατμόπλοια, τα οποία με λίγες κατασκευαστικές αλλαγές είχε μετατρέψει σε μεταγωγικά στρατού. Πολλά από τα πλοία αυτά βυθίστηκαν, φορτωμένα με Ιταλούς αιχμαλώτους, από αεροπορικές ή υποβρυχιακές επιθέσεις του βρετανικού στρατού, ενώ ήταν εν πλω προς τον Πειραιά. Στην περίπτωση του «Όρια» η προσομοίωση της καταστροφής, στηριγμένη στα γεγονότα, είναι σχεδόν αδύνατη λόγω της έλλειψης μαρτυριών και ανεξάρτητων πηγών. Τα μόνα που έχουμε στην διάθεση μας, για μια ελάχιστη ανασύσταση του τραγικού αυτού γεγονότος, είναι τα στοιχεία των γερμανικών αρχείων, λίγα στοιχεία των ιταλικών αρχείων, και όσων έχουν αναφερθεί κατά διαστήματα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για την βύθισή του. Αυτό που κυρίως όμως λείπει, είναι οι τόσο πολύτιμες μαρτυρίες των ελάχιστων αυτοπτών μαρτύρων που γλίτωσαν από την καταστροφή», εξηγεί ο κ. Γκαλών.
Την τραγικότητα της καταστροφής επιτείνει το γεγονός ότι το αναποδογυρισμένο πλοίο δε βούλιαξε αμέσως, παρατείνοντας έτσι την αγωνία όσων βρίσκονταν σε αυτό, καθώς κάθε λεπτό που περνούσε μαρτυρικά, μειωνόταν ο αέρας στα αμπάρια που κατακλύζονταν από τα νερά της θάλασσας. Κάποια από τα προσωπικά είδη των στρατιωτών που εντοπίστηκαν στα δίχτυα ψαράδων τα επόμενα χρόνια, βρέθηκαν να έχουν πάνω τους χαραγμένα τα ονόματά τους, αλλά και τα τελευταία μηνύματα προς τις οικογένειές τους, καθώς έβλεπαν το τέλος τους να πλησιάζει.

Μετά τον πόλεμο
Στη βασανισμένη από την Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο Ελλάδα, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 έβρισκε κανείς σχεδόν παντού συντρίμμια και πολεμικό υλικό, τα οποία μπορούσαν να πουληθούν ως παλιοσίδερα στα χαλυβουργεία. Αυτή δυστυχώς ήταν και η μοίρα του «Όρια», παρά το ότι με τα σημερινά δεδομένα θεωρείται υγρός τάφος και μνημείο 4.000 ανθρώπων και οφείλει να μείνει ανέγγιχτος, ως ελάχιστος φόρος τιμής στη μνήμη τους. Ο κ. Ζερβούδης σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτω, το διάστημα από το 1951 έως το 1953 δύτες ελληνικού συνεργείου ναυαγιαιρέσεων «έκοψαν» το καράβι για σκραπ, δηλαδή παλιοσίδερα και βρήκαν πάρα πολλά αντικείμενα και οστά, τα οποία όσα μπόρεσαν τα παρέδωσαν σε Ιταλούς αξιωματούχους οι οποίοι άλλα τα έθαψαν στην παραλία και άλλα τα έστειλαν στην Ιταλία. Ακόμα και σήμερα, στην έδρα των συνεργείων, θυμούνται τις ιστορίες για το πλοίο με τους χιλιάδες πνιγμένους στα αμπάρια του και μάλιστα υπήρχαν και φωτογραφίες από τα σίδερα που έβγαλαν στην επιφάνεια, οι οποίες δυστυχώς χάθηκαν με το πέρασμα του χρόνου».

Σήμερα
Πολλοί ερασιτέχνες αυτοδύτες επισκέπτονται σήμερα τα υπολείμματα του ναυαγίου, αν και δε θα δουν τίποτα περισσότερο από κάποια στραβωμένα δοκάρια, βαρέλια από το φορτίο του πλοίου και κόκαλα σπαρμένα εδώ κι εκεί, βουβοί μάρτυρες της τραγωδίας που χτύπησε τόσες χιλιάδες ανθρώπων. Αν και οι περισσότεροι καταδύονται με σεβασμό και έχοντας επίγνωση της τραγωδίας, υπάρχουν δυστυχώς και κάποιοι επιτήδειοι, οι οποίοι αφαιρούν καραβάνες, παγούρια και άλλα είδη που βρίσκονται διασπαρμένα στο βυθό για να στολίσουν τις βιβλιοθήκες τους, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι η πράξη τους είναι παράνομη, αλλά και ηθικά κατακριτέα

Τιμήθηκε η επέτειος των 90 χρόνων της Μ/Α καταστροφής από τον Χορευτικό και Λαογραφικό όμιλο Αναβύσσου

Posted in 1- Ανάβυσσος, Εξωραϊστικοί - Πολιτιστικοί - Εθνικοτοπικοί σύλλογοι, Ιστορία on 27/11/2012 by Αττικός Παρατηρητής

To Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012, πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Ι.Ν. Αγίων Θεοδώρων Αναβύσσου εκδήλωση που οργάνωσε ο Χορευτικός Λαογραφικός Όμιλος Αναβύσσου για να τιμήσει την επέτειο των ενενήντα χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή καθώς και τη συμπλήρωση ογδόντα τριών χρόνων από την επίσημη ίδρυση της κοινότητας Αναβύσσου (21 -11-1929).
Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Αντιπρόεδρος του Κέντρου Σπουδής κι Ανάδειξης του Μικρασιατικού Πολιτισμού (ΚΕΜΙΠΟ) του Δήμου Νέας Ιωνίας και Γενικός Γραμματέας της Ενώσεως Σπάρτης, κος Λουκάς Χριστοδούλου. Το κοινό που παρακολούθησε την εκδήλωση είχε την ευκαιρία να δει την αξιόλογη συλλογή καρτ ποστάλ του κυρίου Χριστοδούλου, η οποία περιλαμβάνει εικόνες της πρωτοπολιτείας της Ανατολής, της Σμύρνης και να πληροφορηθεί για όλες τις πτυχές της ζωής του Ελληνισμού της περιοχής κατά το πρώτο τέταρτο του 20ου αι. (1900-1922). Μέσα από τις καρτ ποστάλ και άλλες ιστορικές πηγές (χάρτες, στατιστικά στοιχεία και διαγράμματα) ο κύριος Χριστοδούλου παρουσίασε στο κοινό της Αναβύσσου την οικονομική, πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή των Σμυρναίων λίγο πριν ζήσουν –μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες της Ανατολής – την καταστροφή της πόλης τους από την τουρκική λαίλαπα και την εμπειρία του διωγμού και της προσφυγιάς.
Μετά το πέρας της παρουσίασης του κου Λ. Χριστοδούλου, στο βήμα ανέβηκε ο κος Χρυσόστομος Αγκούτογλου, πρώην Πρόεδρος της Κοινότητας Αναβύσσου και ιδρυτής του Μουσείου Φωτογραφίας Αναβύσσου. Ο κος Αγκούτογλου αναφέρθηκε, ιδιαίτερα συγκινημένος, στις συνθήκες εγκατάστασης των μικρασιατών προσφύγων από την Προποντίδα (το φθινόπωρο του 1924), την Καππαδοκία και άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας (το Νοέμβριο του 1926 και εφεξής) στην περιοχή της Αναβύσσου καθώς και στην επίσημη ίδρυση της Κοινότητας Αναβύσσου βάσει του Προεδρικού Διατάγματος της 21ης Νοεμβρίου του 1929.
Στο περιθώριο της εκδήλωσης ο πρόεδρος του ΧΛΟΑ, κος Πρ. Ζιγκιρίδης ενημέρωσε το κοινό για την πρόοδο των ενεργειών του Ομίλου σχετικά με την ίδρυση Μουσείου Τοπικής Ιστορίας και Λαογραφίας στην Ανάβυσσο και κάλεσε τους συμπολίτες μας να συμβάλουν στην προσπάθεια αυτή προσφέροντας στο νέο μουσείο αντικείμενα που συνδέονται με το παρελθόν κάθε προσφυγικής οικογένειας και αποτελούν κομμάτι αναπόσπαστο της ιστορίας του τόπου μας (π.χ. αντικείμενα καθημερινής χρήσης, έπιπλα, σκεύη, εργαλεία, εργόχειρα, ενδυμασίες ή εξαρτήματα ενδυμασιών, παλαιά έγγραφα, χειρόγραφα, φωτογραφίες κλπ.).
Στην εκδήλωση παραβρέθηκε σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του δήμου.

Σμύρνη μου, ωραία πόλη! Από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λαυρίου η “ΜΙΚΡΑΣΙΑ”

Posted in Εξωραϊστικοί - Πολιτιστικοί - Εθνικοτοπικοί σύλλογοι, Ιστορία, Λαύριο on 27/11/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λαυρίου Η ΜΙΚΡΑΣΙΑ στα πλαίσια της συμπλήρωσης των 90 χρόνων από τη μικρασιατική καταστροφή φιλοξένησε την Κυριακή 25 Νοεμβρίου στο Μηχανουργείο του Τεχνολογικού και Πολιτιστικού Πάρκου την έκθεση «Η Σμύρνη μέσα από τις καρτ-ποστάλ». Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμό της γραμματέως του συλλόγου Τριανταφυλλιάς Μήτρου η οποία, αφού αναφέρθηκε στη συμπλήρωση των 90 χρόνων από τη μεγαλύτερη καταστροφή που υπέστη ο Ελληνισμός, επισήμανε πως στόχος του συλλόγου μέσα από τη συγκεκριμένη εκδήλωση ήταν να ζωντανέψει τις μνήμες της Σμύρνης, της πρωτοπολιτείας της Ανατολής. Εν συνεχεία, συνεχάρη το συλλέκτη κύριο Λουκά Χριστοδούλου που, κινούμενος από το αίσθημα να αποδώσει φόρο τιμής προς όλους εκείνους τους Μικρασιάτες που έχασαν τη ζωή τους ή έφυγαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, έχει επιτελέσει μια τόσο σπουδαία δουλειά. Η εκδήλωση συνεχίστηκε με την παρουσίαση της έκθεσης από τον κύριο Λουκά Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Κέντρου Μικρασιατικού Πολιτισμού Νέας Ιωνίας και Γενικό Γραμματέα της Ένωσης Σπάρτης Μικράς Ασίας, μέσα από την οποία όσοι παρευρέθησαν είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στο μεγάλο πολιτισμό της Σμύρνης, όπου το ελληνικό στοιχείο κυριαρχούσε πληθυσμιακά, οικονομικά και πολιτιστικά σφραγίζοντας καθοριστικά τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της πόλης, να ξεναγηθούν στα σοκάκια της, τις αγορές και τα παζάρια της, στα σπίτια με τη μνημειακή αρχιτεκτονική, τα πολυτελέστατα ξενοδοχεία και τις εκκλησίες, να γνωρίσουν την εμπορική δραστηριότητα της πόλης, την εκπαίδευση, τη βιομηχανία, τον πολιτισμό και την κοινωνική ζωή. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την προβολή ενός βίντεο που αποτύπωνε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τον οριστικό ξεριζωμό και τις κακουχίες όσων κατάφεραν να επιβιώσουν.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο πρόεδρος του Ν.Π.Δ.Δ Θορικός κ. Μπίστας, οι δημοτικοί σύμβουλοι κα. Κουλουβράκη και κ. Μακρυωνίτης, η κα. Κιούση από το Ελληνικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού, ο κ. Βλάδος από την Εταιρεία Μελετών, ο πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών κ. Ζωπιάκης με τον ταμία κ. Τηλαβερίδη, η κ. Μάσκουλη από τον Επιμορφωτικό Εκδρομικό Όμιλο, ο κ. Σκουληκαρίτης από το Σύνδεσμο Φιλίας και Αλληλεγγύης των Λαών και ο κ. Βιδάλης από τον Εμποροεπαγγελματικό Σύλλογο.
Το Δ.Σ του συλλόγου ευχαριστεί από καρδιάς το διευθυντή του Τ.Π.Π.Λ κο. Ασημάκη Χαδουμέλη για την παραχώρηση της αίθουσας και φυσικά όλα τα μέλη και τους φίλους του που τιμούν με το ενδιαφέρον τους κάθε προσπάθεια του συλλόγου.

H 28η Οκτωβρίου σε μερικές αράδες……

Posted in Ιστορία on 28/10/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Μια επιστολή ενός πατέρα προς τον γιό του που πολεμούσε στο μέτωπο στις 25 Νοεμβρίου 1940, δείχνει το αστείρευτο πάθος των Ελλήνων να αντισταθούν σ΄ όποιον βάναυσα τους πρσβάλει και επιχειρεί να τους στερήσει την ελευθερία.
Είναι μια επιστολή απάντηση στον γιό του που του ζητά σε πια διεύθυνση να στείλει γράμμα στον αδελφό του που πολεμούσε κι αυτός σε άλλο σημείο του μετώπου.

Η απάντηση συγκλονιστική:
“Παιδί μου μου ζητάς τη διεύθυνση του αδελφού σου.
Σου τη γράφω “Πάνθεον Ηρώων. Σφίξε την καρδιά σου.
Σε φιλώ
Ο πατέρας σου”

Όλη η 28η Οκτωβρίου σε μερικές αράδες…

Αφιέρωμα στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 και τιμή στους πεσόντες συμπατριώτες μας.

Posted in 2- Παλαιά Φώκαια, Εξωραϊστικοί - Πολιτιστικοί - Εθνικοτοπικοί σύλλογοι, Ιστορία on 28/10/2012 by Αττικός Παρατηρητής


Κ Α Λ Ε Σ Μ Α

Το Σάββατο 3/11/12 στις 6.00 το απόγευμα, η ΦΩΚΑΕΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, οργανώνει, στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Δημοτικού Σχολείου, εκδήλωση – αφιέρωμα στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 και τιμή στους πεσόντες συμπατριώτες μας.
Η καθηγήτρια της Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Νίκη Μαρωνίτη θα μιλήσει με θέμα τον πόλεμο του 1940 και την Κατοχή.
Θα γίνει αναφορά στους Φωκιανούς που έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας.
Παππούδες και γιαγιάδες από τον τόπο μας θα αφηγηθούν το πώς έζησαν στο χωριό, αλλά και στο μέτωπο, τον πόλεμο.
Θα προβληθούν φωτογραφίες εκείνης της εποχής και θα ακουστούν ποιήματα και τραγούδια αφιερωμένα στο έπος του ’40.
Η ΦΩΚΑΕΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ καλεί μικρούς και μεγάλους να τιμήσουν με την παρουσία τους την εκδήλωση και στο τέλος να πιούνε ένα ποτό και να “γλυκαθούν’” με τα εδέσματα που θα προσφερθούν από φίλες μας.

ΦΩΚΑΕΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

«Αιδ’ Εις Αθήναι …η πριν πόλις»

Posted in Ιστορία on 17/10/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Ιστορικό ντοκιμαντέρ – αφιέρωμα στα νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας με κείμενα Γιάννη Τσαρούχη και εικόνες Σπύρου Βασιλείου, διαρκείας 20΄, έτος παραγωγής 1980.
Παραγωγή, σενάριο, διεύθυνση φωτογραφίας και σκηνοθεσία: Νίκος Γραμματικόπουλος

Βραβεύθηκε με το Βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τη συμβολή του στη διατήρηση/διάσωση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς το 1980.
Αγοράσθηκε από την Σουηδική Τηλεόραση και από την ΕΡΤ. Προβλήθηκε στην εκπομπή «Μια ταινία μία συζήτηση».
Επίσης προβλήθηκε στην τελευταία διάλεξη του κύκλου ομιλιών του ΕΙΕ «Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών» που ήταν αφιερωμένη στα νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας (Μάιος 1994).

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΡΧΕΙΟ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΚΤΗΡΙΩΝ

Ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Posted in Ιστορία, Λαύριο on 25/09/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λαυρίου Η ΜΙΚΡΑΣΙΑ πραγματοποίησε και φέτος τις καθιερωμένες εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος. Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα εθνικής μνήμης σύμφωνα με το Ν. 2645/98, στον Ιερό Ναό Του Αγίου Ανδρέα, στο συνοικισμό, όπου τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών όσων μαρτύρησαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η γραμματέας του συλλόγου Τριανταφυλλιά Μήτρου που μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στους συστηματικούς διωγμούς του ελληνικού στοιχείου κατά την περίοδο 1913-1922, αλλά και στην αναγκαιότητα διατήρησης της μνήμης και της ταυτότητας. Οι εκδηλώσεις συνεχίστηκαν και ολοκληρώθηκαν στις 16 Σεπτεμβρίου στο χώρο του ΕΠΑΛ όπου, σε συνεργασία με το Ν.Π.Δ.Δ Θορικός, φιλοξενήθηκε μία από τις σημαντικότερες παραστάσεις των τελευταίων δώδεκα χρόνων, η «Αγγέλα Παπάζογλου», που μέσα από το γνήσιο και αληθινό λόγο αυτής της απλής γυναίκας, όπως μοναδικά, πράγματι, τον αφηγήθηκε η Άννα Βαγενά , κατάφερε να ζωντανέψει μνήμες και να αγγίξει τις καρδιές όλων όσων την παρακολούθησαν.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου ευχαριστεί από καρδιάς όλους όσους βοήθησαν στην πραγματοποίηση των εκδηλώσεων μνήμης, όπως, επίσης, και όλους εκείνους που τίμησαν με την παρουσία τους τη μνήμη των θυμάτων της μικρασιατικής καταστροφής και των μικρασιατών προσφύγων.

Η καταστροφή της Σμύρνης. Ένα ξεχασμένο ντοκουμέντο ιστορικής αξίας

Posted in Ιστορία on 21/09/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Ένα ξεχασμένο ντοκουμέντο ιστορικής αξίας από την καταστροφή της Σμύρνης, το 1922, κινηματογραφήθηκε με κάμερα 35mm σε Σμύρνη, Αθήνα και Πειραιά και βρήκε νέα ψηφιακή ζωή το 2008.
Ο George Magarian, δημιουργός του «ντοκιμαντέρ» εποχής, γεννήθηκε το 1895 και σπούδασε στο «Αμερικανικό Κολλέγιο» στο Ικόνιο (Konya) της Τουρκίας. Αργότερα, διατέλεσε διευθυντής στο παράρτημα του Ικονίου της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότης Νέων, ΧΑΝΘ για τη Θεσσαλονίκη, γνωστή ως YMCA, Young Men Christian Association και ΧΕΝ=Χριστιανική Ένωσις Νεανίδων, YWCA, Young Women Christian Association το γυναικείο τμήμα).
Όπως σημειώνει στους μεσότιτλους, αν και η YMCA δεν ήταν φιλανθρωπική οργάνωση, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία, το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης για τα θύματα της τραγωδίας αυτής.
Ο George Magarian, την ίδια στιγμή που συμμετείχε στα γεγονότα αυτά, με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στον Πειραιά.
Οι συγκλονιστικές αυτές εικόνες παρέμειναν επί 60 και πλέον χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη.
Όλοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου το 2008 ο εγγονός του Robert Davidian, κινηματογραφιστής ο ίδιος, βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο και το διέσωσε από τη φθορά του χρόνου μετατρέποντάς του σε ψηφιακή μορφή, πριν την ολοκληρωτική του αποσύνθεση.

Σύλλογος Μικρασιατών Αναβύσσου & Ευρύτερης Περιοχής

Posted in 1- Ανάβυσσος, Ιστορία on 10/09/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Ο Σύλλογος Μικρασιατών Αναβύσσου & Ευρύτερης περιοχής, θα τελέσει στις 14-09-2012 ημέρα Παρασκευή και ώρα 9:00π.μ. Επιμνημόσυνη Δέηση στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων Αναβύσσου στη μνήμη των προσφύγων της καταστροφής της Σμύρνης.
Στη συνέχεια θα προσφερθεί καφές στο ΚΑΠΗ Αναβύσσου.
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας και ώρα 18:00μ.μ. θα γίνει κατάθεση στεφάνου στην Πλατεία Προσφύγων Μικρασιατών επί της οδού Αριστοτέλους, με τη συμμετοχή της Χορωδίας του Συλλόγου, την ομιλία του Προέδρου της Δημοτικής Κοινότητας Αναβύσσου, την απαγγελία ποιημάτων καθώς και την προβολή video.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
H ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
ΚΕΠΕΣΟΓΛΟΥ ΠΑΛΤΑΛΙΔΟΥ ΣΑΒΒΟΥΛΑ

Εκδηλώσεις μνήμης για την μικρασιατική καταστροφή στο Λαύριο

Posted in Ιστορία, Λαύριο on 02/09/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λαυρίου «Η ΜΙΚΡΑΣΙΑ» οργανώνει εκδηλώσεις μνήμης για την μικρασιατική καταστροφή, που θα πραγματοποιηθούν στις 14 & 16 Σεπτεμβρίου 2012.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως ακολούθως:
14 Σεπτεμβρίου 2012, ημέρα Παρασκευή: Στον Ιερό Ναό Του Αγίου Ανδρέα, μετά τη θεία Λειτουργία, θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών όσων μαρτύρησαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Θα ακολουθήσει ομιλία και στη συνέχεια κέρασμα στο Πνευματικό Κέντρο του Αγίου Ανδρέα.

16 Σεπτεμβρίου 2012, ημέρα Κυριακή και ώρα 21:00 μ.μ, στο χώρο της ΑΚΕΛ:
Με αφορμή τα ενενήντα χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή, θέλοντας να τιμήσουμε την τραγική επέτειο φιλοξενούμε μία από τις σημαντικότερες παραστάσεις των τελευτείων δώδεκα ετών που έχει παιχτεί σ’όλες τις πόλεις της Ελλάδας και στο εξωτερικό, την «Αγγέλα Παπάζογλου». Πρόκειται για μία παράσταση που αγαπήθηκε όσο λίγες παραστάσεις στον τόπο μας. Την ονόμασαν «μάθημα ιστορικής μνήμης», «παρακαταθήκη πατριωτισμού», «ρεσιτάλ γεμάτο Ελλάδα», «το γλωσσικά ωραιότερο, θεατρικά πιο πύρινο και εκπαιδευτικά πολυτιμότερο γεγονός στο θέατρο για πολλά χρόνια».

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Το ρόλο της Αγγέλας ερμηνεύει η Άννα Βαγενά. Αναγνώστρια η Γιασεμί Κηλαηδόνη.
Επιλογή κειμένου από το βιβλίο του Γιώργη Παπάζογλου «Ονείρατα της άκαυτης και της καμμένης Σμύρνης» και μουσική επιμέλεια: Λάμπρος Λιάβας
Σκηνοθεσία: Λάμπρος Λιάβας – Άννα Βαγενά
Σκηνικά – κοστούμια : Μάριος Σπηλιόπουλος

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΥΡΙΟΥ “Η ΜΙΚΡΑΣΙΑ” τηλ.:22920-23114 – 6974573166 – 6974785066

Εκδηλώσεις Μνήμης για τα 90χρονα της Μικρασιατικής καταστροφής

Posted in Ιστορία, Τέχνες - Πολιτισμός on 22/08/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Η μη κερδοσκοπική οργάνωση «ΦΩΚΑΕΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ» οργανώνει Εκδηλώσεις Μνήμης για να τιμήσει τα 90χρονα της Μικρασιατικής καταστροφής.
Οι εκδηλώσεις αυτές αναφέρονται σε δύο ανθρώπους των τεχνών που έχουν άμεση σχέση με την ιστορία της πατρίδας μας, της Παλαιάς Φώκαιας, και συγκεκριμένα με τον διωγμό του 1922.
1) Στις 31/8 τιμάμε την Φωκιανή ζωγράφο Αννα Κινδύνη, της οποίας το έργο έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως και αναφέρεται κυρίως στην μάννα και το παιδί σε καιρό προσφυγιάς και πολέμου.
Η εκδήλωση περιλαμβάνει Μικρασιάτικα τραγούδια από τους μουσικούς Αλέκο Δεληγιάννη και Αλέξανδρο Σοφό.
2) Την 1/9, σε συνεργασία με το Ελληνικό ΄Ιδρυμα Ιστορικών Μελετών, παρουσιάζεται το βιβλίο της Αγάπης Μολυβιάτη – Βενέζη με τίτλο: «Το χρονικό των 10 ημερών». Το βιβλίο αναφέρεται στην περιπέτειά της αδελφής του Ηλία Βενέζη να τον σώσει από τα Τάγματα Εργασίας, στα βάθη της Τουρκίας. Θα προβληθεί σχετικό DVD.
Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στο θέατρο στο Λιμάνι της Π.Φώκαιας με ώρα έναρξης 20.30. και τελούν υπό την αιγίδα του Δήμου Σαρωνικού και της Δημοτικής Κοινότητας Παλ. Φώκαιας.

Σημ. Η «ΦΩΚΑΕΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ» είναι Μ.Κ.Ο. που ασχολείται με τον πολιτισμό και την ιστορία της Παλαιάς Φώκαιας.

Ένα επεισόδιο σχετικό με τους ολυμπιακούς αγώνες του 1936

Posted in Ιστορία on 30/07/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Από το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ του Γιώργη Δαλαβάγγα
Οι ολυμπιακοί αγώνες πάντοτε αποτελούσαν και αποτελούν και σήμερα ένα σημαντικό γεγονός για τους φιλάθλους όλου του κόσμου, αλλά και για όλους τους πολίτες του πλανήτη μας. Βλέπετε το στοιχείο του ειρηνικού ανταγωνισμού και της άμιλλας είναι έντονο, σε αντιπαράθεση με τη βία και το μίσος που επικρατεί στους πολέμους, ιδιαίτερα στους ιμπεριαλιστικούς..
Το 1936 ο Ναζισμός είχε επιβάλει την κυριαρχία του πλήρως στη Γερμανία και είχε αρχίσει να δείχνει τις επιθετικές διαθέσεις του. Παράλληλα όμως πάσχιζε να δείχνει το «μεγαλείο» του τρίτου Ράιχ, διοργανώνοντας μεγαλειώδεις και πομπώδης φιέστες.
Είχε αναλάβει λοιπόν, την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο.
Η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων έγινε το 1896, από τον βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερτέν, στη Αθήνα. Από τότε η μικρή χώρα μας, η Ελλάδα είχε ανελλιπή συμμετοχή και μάλιστα με αρκετές επιτυχίες. Μάλιστα μπορούμε να πούμε ότι ο Ελληνικός αθλητισμός προπολεμικά βρισκόταν, σχετικά, σε υψηλότερο επίπεδο κι από σήμερα. Ήταν η εποχή του Μάντικα του Σύλλα του Φραγκούδη, του Γεωργακόπουλου, του αξέχαστου Γρηγόρη Λαμπράκη, και τόσων άλλων παιδιών, που αγωνίζονταν ενάντια στη πείνα και για τον άδολο ερασιτεχνικό αθλητισμό, χωρίς να παίρνουνε ούτε ένα ξεροκόμματο. Έτσι κα το 1936 ετοιμάστηκε η ομάδα μας, να πάρει μέρος στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου. Για πρώτη φορά μάλιστα αποφασίστηκε να γίνει και λαμπαδηδρομία από την Ολυμπία στο Βερολίνο.
Εν τω μεταξύ μια ομάδα αθλητών, μεταξύ των οποίων ήταν ο Αδαμόπουλος, ο Νίτσας, ο Σάρρας και άλλοι αποφασίσανε να μποϋκοτάρουνε τους ολυμπιακούς αγώνες του χιτλερικού Βερολίνου και να πάρουν μέρος στους «κόκκινους ολυμπιακούς αγώνες» όπως τους ονομάσανε. Επρόκειτο να γίνουν στην Βαρκελώνη της Ισπανίας. Στην Ισπανία είχε ανέβει από τον Φλεβάρη του 1936 η κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου. Για πρώτη φορά θα έπαιρνε μέρος σε επίσημους διεθνείς αγώνες και νέα ακόμη τότε σε αθλητισμό Σοβιετική Ένωση. Εμείς τα νεαρά παιδιά παρακολουθούσαμε με έκδηλο ενδιαφέρον τις προετοιμασίες και των δύο ομάδων μας, που θα παίρνανε μέρος σε χωριστούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Στην ομάδα που θα πήγαινε στο Βερολίνο συμμετείχαν οι πιο ισχυροί αθλητές μας, ενώ σε εκείνη της Βαρκελώνης ήταν οι πιο αδύνατοι. Κυρίως εφημεριδοπώλες, εργάτες και υπάλληλοι. Αγωνιστές στη ζωή και στο στίβο.
Πράγματι ξεκινήσανε οι περισσότεροι υπό την αιγίδα του επίσημου κράτους για το Βερολίνο, οι λιγότεροι κα ανεπίσημα για τη Βαρκελώνη. Οι πρώτοι φτάσανε στο Βερολίνο, όπου γίνανε οι Ολυμπιακοί αγώνες με την παρουσία του Χίτλερ και όλων των ναζίδων παρακεντέδων του. Τελευταίος λαμπαδηδρόμος ήταν ο γερο- Σπύρος Λούης, νικητής του Μαραθώνιου δρόμου στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 1896, ο οποίος έδωσε στον Χίτλερ ένα κλαδί ελιάς, σύμβολο ειρήνης σε έναν αιμοχαρή πολεμοκάπηλο.
Οι δεύτεροι όμως που ξεκινήσανε για τη Βαρκελώνη, δεν φτάσανε ποτέ εκεί. Στο μεταξύ είχε ξεσπάσει στην Ισπανία ο εμφύλιος πόλεμος. Φυσικά οι Ολυμπιακοί της Βαρκελώνης αναβληθήκανε και κάθε αποστολή γύρισε στη χώρα της. Αυτό έκαναν και οι δικοί μας. Την αποστολή του Βερολίνου την υποδέχτηκε το επίσημο κράτος της 4 ης Αυγούστου, μετά Βαΐων και κλάδων. Είχαμε μερικές καλές διακρίσεις με τον Μάντικα στα εμπόδια, το Σύλλα στη δισκοβολία, τον Γιωργούλη στην πάλη κλπ. Την ομάδα της Βαρκελώνης την υποδέχτηκε ο Μανιαδάκης και τα μπουντρούμια της ασφάλειας. Βίοι παράλληλοι…..

Αποκαλυπτήρια Μνημείου Μικρασιατών στην Ανάβυσσο

Posted in 1- Ανάβυσσος, Ιστορία on 04/07/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Πολλά χρόνια μετά την εγκατάσταση των Μικρασιατών Προσφύγων στην Ανάβυσσο, έγιναν την Κυριακή 24 Ιουνίου 2012, στην πρόσφατα μετονομασθείσα Πλατεία Μικρασιατών Προσφύγων (πρώην πλατεία Αριστοτέλους), τα αποκαλυπτήρια Μνημείου για να μην ξεχαστεί ποτέ ο μεγάλος ξεριζωμός και ο ερχομός εκείνων που δημιούργησαν την Ανάβυσσο.
Η ανέγερση του Μνημείου είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς της Δημοτικής Κοινότητας Αναβύσσου και του Συλλόγου Μικρασιατών Προσφύγων.

Ο Δήμος Σαρωνικού και η Δημοτική Κοινότητα Αναβύσσου συγχαίρουν θερμά την Πρόεδρο του συλλόγου κα Σαββούλα Παλταλίδου και τα μέλη του για το πολύτιμο έργο τους.

Αθωώθηκε ο αρχαίος στοχαστής Σωκράτης, στην αναπαράσταση της δίκης του

Posted in Ιστορία on 26/05/2012 by Αττικός Παρατηρητής


Είκοσι πέντε αιώνες μετά την καταδίκη σε θάνατο του Αθηναίου φιλόσοφου Σωκράτη, διακεκριμένοι ανώτατοι δικαστές από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά και πλήθος κοινού, αθώωσαν σήμερα τον αρχαίο στοχαστή, στην αναπαράσταση της δίκης του που έγινε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.
Οι δικαστές ισοψήφισαν στην απόφασή τους, με ψήφους πέντε υπέρ και πέντε κατά της καταδίκης του Σωκράτη και ως εκ τούτου δεν καταδίκασαν τον Σωκράτη. Περισσότερο ένθερμο υπέρ του Αθηναίου φιλοσόφου ήταν το κοινό που ψήφισε με 584 ψήφους υπέρ της αθώωσής του, έναντι 282 που ψήφισαν την ενοχή του.
Το 399 π.Χ. ο Σωκράτης αντιμετώπισε στην Αθήνα τις κατηγορίες της διαφθοράς των νέων και της ασέβειας προς τους θεούς. Δικάστηκε από το Δικαστήριο της Ηλιαίας που απαρτιζόταν από 500 Αθηναίους πολίτες. Κατά τη σημερινή αναπαράσταση της δίκης κατήγοροι και συνήγοροι του Σωκράτη εξέθεσαν στο δικαστήριο τις απόψεις τους, σκιαγραφώντας και το γενικότερο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής, που στιγματίστηκε από την επιβολή της τυραννίας των Τριάκοντα το 404 π.Χ. και την επαναφορά του δημοκρατικού καθεστώτος σε λιγότερο από ένα χρόνο. Ο Σωκράτης κατηγορήθηκε ότι γνώριζε προσωπικά ορισμένους από τους τυράννους και διατέλεσε δάσκαλός τους.
Εκπροσωπώντας την κατηγορούσα αρχή, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση, Αντώνης Παπαδημητρίου, εξήγησε ότι ο Σωκράτης φέρει την ευθύνη πράξεων που οι κατηγορίες δεν έχουν αποδώσει στην έκταση και το βάθος που πρέπει.
«Ο Σωκράτης ήταν ο πνευματικός, ο ιδεολογικός ηγέτης των Τριάκοντα Τυράννων της Αθήνας, που εγκατέστησαν την ολιγαρχία το 404 π.Χ και εκτέλεσαν 1.500 δημοκράτες Αθηναίους. Ο Σωκράτης διαφθείρει τους νέους κάνοντάς τους οπαδούς της ολιγαρχίας και εχθρούς της δημοκρατίας. Επίσης, κατηγορείται γιατί δεν σέβεται τους θεούς αυτής της πόλης, δηλαδή τους δημοκρατικούς θεούς και άρα τους δημοκρατικούς θεσμούς», είπε.
Ο κατήγορος Ηλίας Αναγνωστόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Ποινικών και Εγκληματολογικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, συμπλήρωσε ότι «μόλις τέσσερα χρόνια πριν από τη δίκη, το 403 π.Χ. είχε αποκατασταθεί η αθηναϊκή δημοκρατία και οι Αθηναίοι ήξεραν ότι η δημοκρατία ήταν τρωτή και υπήρχαν εχθροί μέσα στην πόλη και από άλλες πόλεις που επιχειρούσαν να βλάψουν το πολίτευμα».
Καταλήγοντας στην αγόρευσή τους οι δύο κατήγοροι παρατήρησαν: «Σας ζητούμε να μην καταδικάσετε την Αθήνα, να μην πιστέψετε ότι η Αθήνα αδίκησε τον Σωκράτη, αλλά ότι ο πολίτης Σωκράτης έβαλε σε κίνδυνο την αθηναϊκή δημοκρατία. Η Δημοκρατία κινδύνεψε και αμύνθηκε ως όφειλε».
Τις κατηγορίες επιχείρησαν να αντικρούσουν οι συνήγοροι του Σωκράτη, Μάικλ Μπέλοφ και Πατρίκ Σιμόν.
Ο κ. Σιμόν επισήμανε ότι ο Σωκράτης κατηγορήθηκε για διαφθορά των νέων, ωστόσο «το να εκπαιδεύεις τους νέους δεν είναι αδίκημα, το να εκφέρεις την άποψή σου δεν είναι αδίκημα. Γιατί να ποινικοποιήσουμε την έκφραση των ιδεών που δεν ήταν σύμφωνες με την εποχή τους;»
Ο ίδιος πρόσθεσε: «Μπορεί ανάμεσα στους μαθητές του Σωκράτη να βρίσκονταν κάποιοι από τους Τριάκοντα, ωστόσο είχε τόσους άλλους μαθητές. Ο Σωκράτης δεν πίστευε στη δημοκρατία, ήταν σκεπτικιστής, αλλά δεν πίστευε και στην ολιγαρχία. Εξάλλου, δεν έχουμε κανένα στοιχείο για συμμετοχή του σε βίαιη πράξη».
Οι δύο συνήγοροι του Σωκράτη κατέληξαν την αγόρευσή τους λέγοντας: «Η Ιστορία των Αθηνών θα πει ότι η Αθήνα ήταν η κοιτίδα της ελευθερίας του λόγου, της δημοκρατίας και των τεχνών. Από εσάς εξαρτάται να μην πουν ότι η πόλη αυτή δολοφόνησε τον μεγαλύτερό της φιλόσοφο».
Αιτιολογώντας την απόφασή της να ψηφίσει την ενοχή του Σωκράτη, η πρόεδρος των δικαστών, Λορέττα Πρέσκα, πρόεδρος του Αμερικανικού Περιφερειακού Δικαστηρίου της Νότιας Περιφέρειας της Νέας Υόρκης, επισήμανε: «Η άρνηση του σεβασμού προς τους θεούς και την πόλη σημαίνει προδοσία από τον Σωκράτη και με τη διδασκαλία του δηλητηριάζει και τις ψυχές των νέων. Για τη δημοκρατία, τις αξίες, τις παραδόσεις και την ευσέβεια που οι Αθηναίοι πιστεύουμε, θα πρέπει να ψηφίσω την ενοχή του».
Ο Φρανσουά Τερέ, μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας, που ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Σωκράτη, υπογράμμισε: «Ο Σωκράτης ήταν φιλόσοφος και ένας φιλόσοφος είναι εύκολος στόχος. Ωστόσο, μας έδωσε το μεγαλύτερο δώρο του κόσμου, το δικαίωμα στην αμφιβολία».
Σημειώνεται ότι αντίστοιχη εκδήλωση είχε διοργανώσει το Ίδρυμα Ωνάση και πριν από ένα χρόνο στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης, το οποίο είχε αθωώσει τον Σωκράτη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ
(Σ.Σ.) Ελπίζουμε να μην κάνουν έφεση οι κατήγοροι και έχουμε πάλι τα ίδια!!!

Ο Πανηγυρικός της 25ης Μαρτίου, από την κα Πολυξένη Αντωνοπούλου, Καθηγήτρια του Γυμνασίου Σαρωνίδας

Posted in 3- Σαρωνίδα, Διάφορα, Ιστορία, Παιδεία on 30/03/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Ο πανηγυρικός της 25ης Μαρτίου, που εκφωνήθηκε κατά τη γιορτή της 25ης Μαρτίου στο ηρώο της Σαρωνίδας, μετά τη δοξολογία και πριν από την καθιερωμένη παρέλαση, από την Δασκάλα κα. Πολυξένη Αντωνοπούλου.
Διαβάστε την ομιλία ΕΔΩ

1821 Ο ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Posted in Ιστορία on 25/03/2012 by Αττικός Παρατηρητής

Πολυτεχνείο 17 Νοέμβρη 1973

Posted in Ιστορία on 17/11/2011 by Αττικός Παρατηρητής

Τα όχι και τα ναι της ιστορίας

Posted in Ιστορία on 28/10/2011 by Αττικός Παρατηρητής

Του κου Μελέτη Σκρίπτα

Φέτος η επέτειος του ΟΧΙ του 40,  συμπίπτει  με το απεχθές ΝΑΙ του σήμερα. Ποιος λέει όμως τα Όχι και τα Ναι της ιστορίας που καθορίζουνε την εθνική κυριαρχία των κρατών;

Ποιος είπε το ΟΧΙ του 40; Το είπε ο Μεταξάς;  Το είπε ο βασιλιάς;  Το είπε ο λαός;  Κανένας  δεν λέει την αλήθεια. Ή δεν την ξέρει ή δεν τολμάει να την πει. Το περιβόητο ΟΧΙ, δεν το είπε ούτε ο Μεταξάς, ούτε ο βασιλιάς, ούτε και πολύ λιγότερο ο λαός, τον οποίο δεν ρώτησε και κανένας. Το ΟΧΙ του 40 το είπε ο αγγλικός ιμπεριαλισμός στο άρμα του οποίου ήταν δεμένη η άρχουσα τάξη της Ελλάδας.

Τα ΟΧΙ και τα ΝΑΙ που λέγονται, ή γίνονται παραδεχτά, ερήμην των λαών, είναι συνήθως άσχετα με την εξέλιξη της ιστορίας. Η Ελλάδα πολέμησε στο πλευρό των «δημοκρατικών» ιμπεριαλιστών συμμάχων της και νικητών. Στο τέλος ο λαός της κατάντησε χειρότερα κι από τους ηττημένους. Όμως η αστική της τάξη που είπε ή δέχτηκε το ΟΧΙ, βγήκε ανέπαφη και κερδισμένη.  Ποιοι μακελέψανε το λαό περισσότερο; οι γερμανοϊταλοί φασίστες ιμπεριαλιστές στην διάρκεια της κατοχής, ή οι αγγλοαμερικάνοι  «δημοκράτες» ιμπεριαλιστές στη διάρκεια του εμφύλιου; Ποιος όμως ξεκοκάλισε τα δάνεια και τις βοήθειες;

ΟΧΙ, είπε στους γερμανούς ναζήδες, και το Ισπανικό φασιστικό καθεστώς του Φράνκο, παρόλο που είχε βοηθηθεί στρατιωτικά με υλικό αλλά και  την αεροπορία του Χίτλερ. Δεν ήθελε να διακινδυνέψει στο πλευρό ενός ομοϊδεάτη του μεν, αλλά αβέβαιου νικητή. Σκεφτόταν ασφαλώς και τα κανόνια του αγγλικού στόλου έξω από τα παράλια της χώρας του. Έμεινε λοιπόν ουδέτερος με την συναίνεση και των άγγλων και των γερμανών ιμπεριαλιστών. Έτσι το φασιστικό καθεστώς του Φράνκο επέζησε τριάντα περίπου χρόνια μετά τον πόλεμο, προς δόξα των «δημοκρατών» συμμάχων.

Τα κράτη καθορίζουνε τη στάση τους, κάθε φορά ανάλογα με τα πολιτικοοικονομικά συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης τους. Η Ελλάδα που είπε ΟΧΙ στον άξονα είχε φασιστικό καθεστώς, όπως και η Ισπανία που έμενε ουδέτερη. Μια σειρά χώρες όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Δανία, η Νορβηγία, είπαν ΟΧΙ, διότι τα συμφέροντά τους ταυτιζόντουσαν περισσότερο με την Αγγλία παρά με την γειτονική τους Γερμανία. Όλες αυτές οι χώρες, διατηρούσαν -«κατά σύμπτωση»- το θεσμό της βασιλείας. Και προστάτης όλων των βασιλιάδων ήταν η Αγγλία..

ΟΧΙ είπανε και χώρες -Τσεχοσλοβακία, Πολωνία- που η φορά του πολέμου τις οδήγησε τελικά στο μπλόκ του  υπαρκτού σοσιαλισμού. Αλλά και χώρες που είπανε ΝΑΙ, και μάλιστα πολεμήσανε στο πλευρό των ναζήδων, ενάντια στους συμμάχους, όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, στο τέλος και αυτές βρεθήκανε στο ίδιο μπλόκ, καθώς  και η Γιουγκοσλαβία που στην αρχή είπε ΝΑΙ και στη συνέχεια είπε ΟΧΙ.

Από τα προαναφερθέντα εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα ότι τα ΟΧΙ και τα ΝΑΙ παίξανε σχετικό ρόλο για την τύχη κάθε χώρας. Κάλλιστα, το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά θα μπορούσε να είχε πει ΝΑΙ, αλλά  η μοίρα της Ελλάδος να ήταν η ίδια. Όπως θα μπορούσε να είχε τελικά και διαφορετική τύχη παρά την ταύτησή της με τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό.

Μέσα στο μακελειό του Β’  ιμπεριαλιστικού πολέμου, ο ιταλικός λαός έδειξε ότι ήταν ο μόνος λαός με αντιπολεμικά, αντιφασιστικά συναισθήματα. Οι ιταλοί φαντάροι παρ ότι ήτανε κατακτητές, δείξανε στην πλειοψηφία τους τον ανθρωπισμό τους. Και ήταν οι πρώτοι που πετάξανε από πάνω τους τη λέπρα του φασισμού. Κι’ όμως οι ιταλοί φαντάροι παρουσιάζονται περίπου σαν δειλοί, πανικόβλητοι, απελπισμένοι και κορόιδα..

Είναι πλούσια η πείρα που μπορεί να αποκομίσει κανείς μελετώντας αυτή την περιπέτεια της ανθρωπότητας. Αλλά ας έρθουμε στα πιο μικρά του σήμερα. Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας είπε ΟΧΙ στην ανθρωπιστική βοήθεια που πρόσφερε η Ελλάδα τους σεισμόπληκτους συμπατριώτες του. Δεν δέχεται τη βοήθεια προφανώς γιατί η Ελλάδα κάνει στρατιωτικές συμφωνίες με το Ισραήλ. Δεν ξέρω αν ο κ. Ερντογάν ρώτησε τους δύστυχους συμπατριώτες του πριν πει το ΟΧΙ στη βοήθεια. Πάντως ο κ. Παπανδρέου δεν ρώτησε κανέναν μας, πριν πει το ΝΑΙ στους πρώην «άτεγκτούς Σιωνιστές» και εγκαταλείψει τους πρώην «αδελφούς Παλαιστινίους». Βεβαίως δεκάρα δεν δίνουνε για τους λαούς, νοιάζονται μόνο για τα πετρέλαια της Μεσογείου. Και τι θα γίνει όταν βρεθεί πετρέλαιο; Θα γονατίσουν όλους τους εμπλεκόμενους λαούς από τα δάνεια για τους πολεμικούς εξοπλισμούς, που θα απαιτούν, δήθεν για προστασία τους, οι εταιρείες πετρελαίου.


21 Απριλίου 1967

Posted in Ιστορία on 21/04/2011 by Αττικός Παρατηρητής

Παραλήρημα – η αρχή & το τέλος του δικτάτορα

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,369 other followers

%d bloggers like this: